fbpx

Hoi! Ik ben geëmigreerd naar Tsjechië!

Home / Oost-Europa / Hoi! Ik ben geëmigreerd naar Tsjechië!

Ik ben er nog! Na een héle lange pauze ben ik weer terug. Ik ben geëmigreerd! Niet naar Rusland, maar naar Tsjechië. Mijn emigratie naar Rusland staat daarmee op een laag pitje, want ik ben nog lang niet van plan om weg te gaan. Laat me je vertellen hoe ik hier terecht ben gekomen!

Ik studeerde af…

…en ik had geen idéé wat ik moest gaan doen. Weg uit Nederland, dat stond vast, maar waarheen? Rusland stond uiteraard op de eerste plaats. Ik wil het derde en laatste deel (werk) van deze website kunnen aanvullen! Maar het was Rusland zelf dat roet in het eten gooide: ik kon met geen mogelijkheid een baan vinden.

Het was erg demotiverend: er werd een uitgebreid cv verwacht, en een motivatiebrief, uiteraard gespecificeerd op de baan. Ik stop er tijd in, verstuur het, en krijg totaal geen reactie. Nul! Van de 30 vacatures waar ik op heb gereageerd heb ik niet eens een afwijzing gekregen. Nul reactie. Mijn Russische vrienden begrepen er niks van: een Europese, met een Europese bachelorsopleiding, die drie talen, waaronder Russisch, vloeiend spreekt. Ja, ik kwam wel van een koude kermis thuis, nadat ik voor jaren werd opgehemeld door Russen dat ik mákkelijk een baan zou vinden. Natuurlijk moet je jezelf pas gelukkig prijzen wanneer je een ondertekend arbeidscontract voor je neus hebt, maar er is geen enkele Rus die mij ooit verteld heeft dat ik geen baan in Rusland zou kunnen vinden.

Dit is Liben, hier woon ik nu!

Maar ik moest door…

Ik wilde weg uit Nederland. Dus ben ik maar om Rusland heen gaan zoeken. Er zijn gelukkig nogal wat websites die vacatures specifiek voor Nederlanders die willen emigreren hebben. Alle landen, behalve Rusland. Natuurlijk. Maar geen probleem: ik vond een baan op Malta die me wel wat leek. Zon, zee, strand en een beetje werken. Leuk! Ik solliciteerde en kreeg een positief bericht. We konden een telefonische sollicitatie inplannen.

Een uurtje voor dat gesprek kreeg ik een emailtje dat ze al iemand hadden gevonden en ik niet meer nodig was. Dus ik zocht weer door!

En toen zag ik een vacature in Praag

Ik besloot te solliciteren op een vacature in Praag. Vereisten? Nederlands spreken. Mja, Nederlands ben ik op zich wel goed in. En ik werd aangenomen.

Essentieel was om een Nederlands overlevingspakket mee te nemen. De zakjes drop overleefden de eerste week op de valreep.

“Over twee weken begin je.”

En toen kreeg ik mijn startdatum te horen. Over twee weken. Maar ik moest mijn emigratie nog regelen! Vanaf toen ging alles in sneltreinvaart: ik ging naar de gemeente om me uit te schrijven. Ik belde mijn zorgverzekering om die op te zeggen. Ik zegde mijn treinabonnement, mijn huisarts, al mijn verzekeringen op. Dat ging eigenlijk verrassend snel, ik had niet verwacht dat administratief alles zó snel geregeld zou zijn. Na een week zat ik op het vliegtuig naar Praag…

…en het is hier geweldig!

Ik ging op reis naar het onbekende. Ik was één keer eerder in Praag geweest, voor twee dagen. Ik ging voor het eerst op mezelf wonen. Sprak geen woord Tsjechisch. Kende niemand. Maar ik heb het gedaan, en ik wil nu niet meer weg! Mijn werk is geweldig, Tsjechië ook. Ik woon in Praag, maar ben al in wat andere kleine en grote stadjes geweest. Ik woon alleen, ik huur een kleine studio. Ik merk dat nu ik alleen woon (en niet meer bij mijn ouders) dat ik mezelf meer ontwikkel. Bij mijn ouders zat ik vooral op de laptop. Hier in Praag heb ik planten, een gitaar, ik teken veel, en ik vind het heerlijk om in de biertuin appelcider te drinken en een boek te lezen. Praag is natuurlijk ook een stad, en ik kom uit een dorpje waar niets te doen is. We hebben niet eens een bar.

Mijn dosis kat krijg ik nu van de kattencafés.

Nadelen?

Ik mis mijn katten! Ik heb bij het verlaten van mijn huis nog steeds de neiging om “doei!” naar mijn katten te roepen. Een eigen kat zou ik niet willen, omdat ik 10 uur per dag op mijn werk ben en de kat niet zo lang alleen wil laten. Een ander nadeel is dat de winkels niet 24/7 open zijn! In Moskou ging ik gewoon een ijsje halen bij de lokale supermarkt om half 3 ’s nachts. Ik woon hier niet in het centrum, dus eten bestellen na middernacht lukt ook niet (is misschien maar beter ook). Een nadeel van mezelf is dat ik geen Tsjechisch spreek. Maar dat ga ik nu leren!

Wordt het nu “ikwilnaartsjechie.nl”?

Rusland is nog steeds mijn favoriete land, en een droom opgeven ga ik niet zo makkelijk doen 🙂 maar Tsjechië komt zeker op een tweede plaats, en ik wil hier nog lang niet weg. Toch heb ik het idee dat er meer behoefte is aan informatie over Rusland, en over Rusland schrijf ik nog steeds het allerliefst. Ongetwijfeld zal ik nu ook over Tsjechië gaan schrijven, maar Rusland is nog steeds de eerste plaats!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *