fbpx

Het leven in een klein Russisch stadje: Lipetsk

Home / Blog / Het leven in een klein Russisch stadje: Lipetsk

Ongeveer 8 uur met de trein vanaf Moskou ligt het kleine stadje Lipetsk, bekend om haar bronwater en haar ijzerproductie. Lipetsk is een van de oudste kuuroorden in Rusland, geopend in 1805. Mijn vriend Sergey nodigde mij toen ik in Moskou was uit om hem te bezoeken in Lipetsk, en ik dacht: waarom niet? In dit artikel vertel ik over Lipetsk.

De stad

Lipetsk is echt een natuurstadje, dat tevens aanvoelt als een dorpje. Er zijn drie parken en een bos, en ook een dierentuin, maar eigenlijk zie je overal natuur.

Natuur: of het nou bossen zijn of hele sculpturen van gras.

De appartementencomplexen zijn oud, net als de scholen en alle andere gebouwen. Er is een groot winkelcentrum genaamd Europa. De mensen zijn aardig en nemen de tijd voor je. Er zijn wel veel zwerfkatten en –honden, maar de Lipetskenaren zorgen voor die dieren en geven ze eten. De zwerfkatten hebben vaak hun eigen “mensen”; je ziet dezelfde katten altijd rondom hetzelfde gebouw. Wanneer je een katje optilt gilt meteen een omaatje uit het raam dat je hem zo mee mag nemen. Ik zou ze met liefde willen meenemen, allemaal.

Dit katje kwam meteen bij mij op schoot zitten!

Bronwater

Lipetsk heeft haar eigen merk bronwater! Lipetskaya voda, oftewel “Lipetskwater”, is zoeter dan normaal Russisch bronwater. In Nizjnij Park, een van de parken van Lipetsk, vind je een fonteintje waar Lipetsk’s grondwater uit komt, dus het bronwater voordat het gefilterd wordt. Het drinken van dit water zou genezende krachten hebben en geluk brengen. Het smaakt heel erg naar ijzer, gemengd met zout, en ik werd er zelf flink ziek van, dus zo veel geluk heeft het niet gebracht.

Gastvrijheid

De familie van Sergey was heel erg gastvrij! Toen ik om 8 uur ’s ochtends aankwam met de trein en bij hen thuis kwam werd de tafel meteen gedekt en dronken we champagne en aten we broodjes met kaviaar, drie verschillende salades, kippenborsten, koteletjes, worst, kaas, brood, gebakken aardappelen met champignons, bonbons, snoepjes, pannenkoekjes en een zelfgebakken appelcake.

Ik heb nooit zo veel honger in de ochtend.

Bij iedere maaltijd (of gewoon, wanneer we thuiskwamen nadat we door Lipetsk hadden gelopen) werd ons weer eten aangeboden. Het was zo veel! Ik voelde me bezwaard, want ik ben helemaal niet gewend om zo veel te eten (en hoe kan het dat die familie niet tonnetjerond was?!), en ik vind het ook niet beleefd om eten te laten staan. Toch moest ik af en toe wel, want wanneer ik bevestigend antwoordde op de vraag of ik soep wilde werd mij niet alleen soep, maar ook broodjes kaviaar, kippenborst, koteletjes en pannenkoekjes geserveerd. Na de eerste dag toen ik het ongezuiverde water had gedronken werd ik ziek, dus ik kon geen eten meer zien.

Maar wat was die familie lief! Ik had souvenirs voor hen meegenomen uit Amsterdam; een bosje houten tulpen in een vaas, pantoffels in de vorm van klompen voor Sergey, een magneet (Russen houden van magneten, die plakken ze op de koelkast), een spiegeltje voor de vriendin van Sergey en echte Hollandse tulpenbollen. Zij gaven mij op hun beurt drie magneten, een zelfgemaakte broche en Sergeys moeder gaf mij een door haar gesigneerd boek vol zelfgeschreven gedichten.

De souvenirs die ik heb gekregen.

Rondkomen

In Lipetsk zijn de mensen een stuk armer dan in Moskou. Ik wilde in Moskou bijvoorbeeld graag een sjaal kopen, die kostte met 50% korting 4000 roebel, oftewel 65 euro. Over het algemeen kosten die sjaals 14.000 roebel, dat is 200 euro! Toen ik Sergey daarover vertelde zei hij dat het hier in Lipetsk veel goedkoper kon, en we vroegen aan bewoners hoeveel een sjaal zou kosten. Toen ik zei dat 3000 roebel mijn maximale budget was sloegen ze steil achterover, ze konden zich niet voorstellen dat ik bereid was 3000 roebel aan een sjaal uit te geven! “Daar eet ik een maand van!”, reageerde iemand zelfs. Uiteindelijk heb ik voor 2000 roebel een sjaal kunnen kopen, die net zo mooi was als de sjaal in Moskou.

Ik hou van dit soort sjaals! De perfecte souvenir!

Volgens Sergey hangt het grotendeels van je werk af of je kunt rondkomen. Zijn moeder, Margarita, werkte in de lokale staalfabriek, de LZTK. Zo lang je daar werkt kun je gemakkelijk rondkomen. Daarbuiten wordt het een stuk moeilijker. Het gemiddelde salaris in Lipetsk in 2018 bedraagt rond de 25.000 roebel, dat is 362 euro. Een appartement heb je vanaf 80 euro per maand, maar realistischer is 100 tot 200 euro per maand.

Ondanks dat het er iets armoediger is zijn de mensen gelukkig. Ze lachen veel en zijn verrast dat iemand uit Europa in hun stadje op bezoek komt. Sergey’s hele appartementencomplex had het erover! Ik voelde me alsof ik beroemd was, het is heel raar om samen met hem naar buiten te lopen en mensen hem verheugd aanspreken met “is dit nou dat meisje uit Europa dat Russisch spreekt?” en “Oh, ik dacht dat ze Russisch was!”.

In winkelcentrum Europa, met Sergey en zijn vriendin Katja.

Mijn ervaring

Mijn ervaring lees je eigenlijk door dit hele artikel heen. Ik vond het erg interessant om in Lipetsk te zijn, het is zo leuk om te zien hoe het zo veel verschilt met Moskou terwijl het er best dicht bij ligt. Vlakbij een van de parkjes was een kermisje met een reuzenrad, Sergey vertelde dat hij er nog nooit in was geweest, dus dat moesten we even doen! Ik vond het jammer dat ik er maar twee dagen was, maar aan de andere kant hebben we zo veel rondgelopen dat ik wel vrijwel alles heb gezien. Ik kom zeker nog eens terug!

In het reuzenrad.

Meer foto’s

Omdat ik altijd veel te veel foto’s maak en alles wil laten zien.

Afval in het bos. Ik vond het een mooie sfeer hebben. Sergey snapte niet waarom ik een foto maakte en zei dat het een achtergelaten kunstproject was.
Lipetsk heeft een klein strandje aan de rivier Voronezj, daar kun je zwemmen. Ik had een verse tattoo op mijn been (vandaar de beenwarmer), dus kon ik alleen pootjebaden.
Paarden bij het theater, dat nu voor de zomer gesloten was.
Een standbeeld ter herinnering aan Lenin.
Lipetsk staat vol standbeelden en kunst.
Ik ben gek op katten! Deze liet zich optillen en knuffelen en begon meteen te spinnen.
Het Russische nationalisme is ook in Lipetsk duidelijk te zien. Scholieren krijgen hier gymles!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *